ซับอังกฤษจาก KDrama/Crunchyroll แปลไทยโดย yuyeeya http://thaifansubs.blogspot.com 12.JUN.2014 - 06:00 PM
คุณบ้าเหรอไง
ขอโทษครับ
เกิดอะไรกับเธอ
เธออยากตายเหรอไง
ทำไมฉันต้องการมันน่ะเหรอ
เพราะฉันจะปล่อยนายไป
ทุกคนรอบตัวฉันกลายเป็นคนน่าสมเพช
ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้ ใครก็ตามเข้าใกล้อีก
ที่นี่คือที่ที่ฉันเห็นเธอครั้งแรก
เธอยืนตรงนั้น
เธอน่ารักมากในตอนที่พูดเรื่องดวงดาว
มันทำให้การส่งของในตอนเช้าอันหนาวเย็น เพลิดเพลิน
เพราะฉันได้เจอเธอ
ช่วงเวลาที่อ้อมแขนของเธอโอบเอวของฉัน..
ฉันเรียนรู้เป็นครั้งแรกว่าหัวใจของฉัน สามารถเต้นได้เร็วแค่ไหน
มันเป็นสิ่งที่หัวใจของเธอรู้สึกเหมือนว่า มันจะระเบิด..
ฉันรู้ในตอนนั้น
เธอรู้ไหม
ครั้งแรกที่เธอมาที่บ้านของฉัน..
คุณจองฮวาและฮเยจูมีความสุขมาก
หลังจากพวกเขาพบเธอ..
พวกเราคุยถึงเธอทุกวัน
"วันนี้ซูวานทำอะไร"
"เธอกินอะไร"
"หวัดของเธอดีขึ้นหรือยัง"
ยุนซูวาน
เธอบอกว่าเธอคือนิยามของความทุกข์..
และเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
ตั้งแต่ช่วงเวลาที่ฉันพบเธอ..
ฉันโชคดี
ฉันมีความสุข
เธอนำความสุขมาสู่ครอบครัวของเรา
นั่นคือความจริง ไม่ว่าเธอพยายามจะ ปฏิเสธมันแค่ไหนก็ตาม
ดงจู
มิน่าล่ะฉันถึงทำไม่ได้
มิน่าล่ะฉันถึงอดทนไม่ได้
ฉันคิดว่าฉันมีความสุขและนำความสุขมาให้ แต่มันไม่จริง
ฉันคือตัวซวยและหายนะ
ซูวาน
พวกเราไม่ควรพบกันเลย
ยุนซูวาน
อย่าพยายามหนักนักเลย
ฉันสบายดี ฉันสงบแล้ว
ตั้งแต่แรก..
ฉันควรแค่ใช้ชีวิตแบบนี้
ยุนซูวาน
ถอนคำพูดซะ
เธอรู้ว่าคุณจองฮวารู้สึกอย่างไรกับของขวัญ ของท่านที่ให้เธอ
เธอเข้าใจแล้ว
เธอพูดแบบนั้นได้อย่างไร
เธอพูดอย่างนั้นไม่ได้
จินโมนอนหลับแต่หัววัน
ฉันคิดว่าวันนี้เขาเหนื่อยน่ะค่ะ
ครับ
ฉันกลับนะคะ
คุณฮเยจู
คะ
เจอผมสักครู่
นั่งสิ
กรุณา..
เอาสิ่งนี้กลับไปนะครับ
เอ๊ะ
ผมรับมันไม่ได้
ทำไมล่ะคะ
ผมรับมันไม่ได้ถ้ามันเป็นเพราะคุณชอบผม และไม่ใช่แค่ความซาบซึ้ง
คุณคะ
คุณฮเยจู..
ผมรู้สึกขอบคุณที่คุณชอบผม..
แต่ผมทำให้ตัวเองโปร่งใส เพราะผมไม่สามารถเพิกเฉยได้
ผม..
ไม่เหมาะกับคุณ ดังนั้นอย่าให้ของขวัญ แบบนี้กับผมอีกต่อไป
ทำไมคะ
ทำไมพวกเราไม่เหมาะกัน
ฉันชอบคุณ
คุณรู้ไหมว่าผมอายุเท่าไหร่
ผมแก่กว่าพี่ชายของคุณมาก
เรื่องนั้นไม่สำคัญ
ถ้าอย่างนั้นผมจะพูดให้ง่ายขึ้นนะครับ
คุณเป็นเหมือนน้องสาวคนเล็กหรือ แม้กระทั่งลูกสาวกับผม
ผมไม่เห็นคุณในฐานะผู้หญิง
คุณเข้าใจไหม
ฉันจะยังไม่ยอมแพ้
หา
มันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คุณยังไม่รู้จักฉันดี
คุณอาจจะเริ่มต้นเห็นฉันในฐานะผู้หญิง เมื่อเวลาผ่านไป
ช่างเป็นแม่หนูที่ไม่น่าเชื่อ
ผมจะรับรองว่าเมันจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ดังนั้น..
อย่าทำให้อึดอัดเลย หยุดเถอะ
ผมขอร้องคุณ
ลาก่อนครับ
คุณแอลลี่ต้องเจ็บปวดมาก
เราดื่มด้วยกันเถอะครับ แม้ว่าคุณจะอึดอัด
เข้มขนาดนั้นเลยเหรอครับ
อืม
ผมดื่มได้ไหม
ซูวานเป็นอย่างไรบ้าง
เธอเป็นคนดื้อ
คุณรู้ไหมว่าคำพูดอะไรที่ผมเกลียดมากที่สุด
"แล้วถ้า"
แล้วถ้าอุบัติเหตุไม่ได้เกิดขึ้น
แล้วถ้าพ่อไม่ได้เป็นคนกู้ภัย
แล้วถ้าท่านไม่ตาย
แล้วถ้า..แล้วถ้า..แล้วถ้า..
มันไร้สาระทั้งนั้น
คุณไม่สามารถย้อนกลับไปหรือเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าคุณจะคิดถึงมันแค่ไหนก็ตาม
นั่นคือเหตุผลที่ผมเกลียดคำว่า..
"แล้วถ้า"
แต่พักนี้..
ผมอดไม่ได้ที่จะคิดถึงมัน
แล้วถ้าผมไม่ได้ป่วยในคืนนั้น
แล้วถ้า..
แม่ไม่เกิดอุบัติเหตุ
แล้วถ้าผมสามารถช่วยชีวิตผู้อำนวยการได้
ซูวานรู้ไหมครับว่า..
นอกจากคำว่า "แล้วถ้า"..
ถ้าผมไม่ได้พบเธอ..
ผมไม่น่าจะ..
คิดถึงคำถามพวกนั้น
ผมแน่ใจว่าเธอจะรู้
เธอต้องดีขึ้น
แต่เธอเอาแต่โทษตัวเอง
มันเป็นความผิดของเธอได้อย่างไร
นั่นเป็นสิ่งที่ผมกำลังพูด
เธอต้องดีขึ้นครับ
แต่เธอเอาแต่โทษตัวเอง
ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย..คังจีวุน
ลูกรู้ไหมว่า..
แม่ทำอะไรเพื่อลูก
แม่ทำถึงขนาดไหน
ทั้งหมดคือความผิดของนาย
มันทำให้นายอยากจะทำงานใช่ไหม การใส่ชุดเครื่องแบบของนายน่ะ
เฮ้อ..อะไรจะยอดเยี่ยมนักหนา กับการเหงื่อแตกทั้งตัวล่ะ
กรุณาดื่มนะครับ
- เยี่ยมและดีเลย บรรเทาความกระหาย - ขอบใจ
ขอบใจ ขอบใจ ขอบใจ
เท็ดดี้ของเราเยี่ยมที่สุดเลยใช่ไหม
เฮ้ย..
อะไรน่ะ
ของฉันอยู่ไหน
โอ้..
ขอโทษครับ
ผมลืม
ไปซื้อเองนะครับ
หา
ดูเขาสิ
เกิดอะไรน่ะ
- นายทะเลาะกันเหรอ - หา
เฮ้อ..ทำไมผมจะทะเลาะกับคนอย่างเขาล่ะครับ
เกิดอะไรกับเขาน่ะ เฮ้อ..เอามาให้ฉันหน่อยสิ
ฉันหมายถึง..เขาควรเป็นเกียรติที่ใครบางคน อย่างคุณแอลลี่ชอบเขา
เขากล้าปฏิเสธเธอได้อย่างไร
เฮ้อ..
เขาใจแคบ
ฉันคิดว่ามันฤดูร้อนแล้วจริงๆ
คุณแอลลี่
เท็ดดี้..คุณปล่อยพวกเราตามลำพังได้ไหม
ฉันต้องคุยกับคุณค่ะ
ครับ
คุณทำอะไรน่ะ
หน้าของคุณแดง
ใคร..ผมน่ะเหรอ
บอกฉันต่อหน้าของฉัน..
ว่าคุณไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้น..
ว่าคุณไม่ได้มองฉันในฐานะผู้หญิง
ก็ได้
คุณสวยและน่ารัก
ทำไมผมจะไม่ชอบผู้หญิงสาวน่ารักพรรค์นั้น ผมยังเป็นผู้ชาย
แล้วยังไงคะ
ผมไม่อยากจะบอกคุณอย่างนี้
แต่ผมไม่สามารถอยู่กับคุณได้ ไม่ว่าคุณจะสวยหรือน่ารักแค่ไหนก็ตาม
ทำไมล่ะคะ
ผม..
ไม่สามารถทนพวกผู้หญิงขี้โรคได้
คะ
คุณไม่สบายในตอนที่คุณเป็นเด็กและ จำเป็นต้องระวังตัวตลอดชีวิต
คุณบอบบางและผอมแห้ง คุณจะโดนลมพัดปลิว
ผม..
ตัดสินใจบางอย่างในตอนที่ภรรยาของผมตาย
ผมจะไม่มีวันรักใครที่อาจจะทิ้งผมและตายอีก
คุณคะ..
คุณเรียกผมว่าไอ้สารเลวก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
แต่ผมไม่สามารถยอมหรือเปลี่ยนแปลง ความรู้สึกของผมได้
ดังนั้น..
คุณไม่ต้องฟังเรื่องแบบนี้จากผู้ชายอย่างผม และเจ็บปวดหรอกครับ ไปเถอะ
ฉันไม่ได้ขี้โรค ฉันแค่ต้องระวังตัวนิดหน่อย
ฉันขอให้คุณแต่งงานกับฉันหรือดูแลฉัน ตลอดชีวิตเหรอไง
ฉันแค่ชอบคุณ
ฉันแค่ถามว่าฉันชอบคุณได้หรือเปล่า
แล้วยังไง
แล้วถ้าผมเริ่มชอบคุณล่ะ
คุณคิดว่าคุณเหมาะสมกับพ่อที่เลี้ยงลูก คนเดียวเหรอไง
ขี้ขลาด
คุณคะ..
ใช่..ผมขี้ขลาด
ถ้าคุณเอาแต่ทำให้ผมอึดอัด ผมจะขอให้ คุณลาออกจากการเป็นพี่เลี้ยงของจินโม
ระวังตัวคุณเองเพื่อเห็นแก่จินโมเถอะ
คุณคะ
ลาก่อน..คุณฮเยจู
คุณยายคนหนึ่งที่ผมรู้จัก..
บอกให้ผมกินอะไรบางอย่างหวานๆ ในตอนที่ผมโมโห
คุณ..
เห็นทุกอย่างเหรอคะ
ฉันถูกทิ้งใช่ไหมคะ
คุณรู้ไหมคะ
มันเป็นครั้งแรกที่ผู้ชายปฏิเสธฉัน
พระเจ้า
ผู้ชายคนไหนที่ปฏิเสธคุณ..
ต้องบ้านะครับ
มันหมายความว่าคุณอาบ้าเหรอคะ
แน่นอนครับ
คุณไม่รู้หรอกครับ แต่หัวหน้าทีมเป็น คนพิลึกจริงๆ
มันไม่ใช่ความผิดของคุณที่คุณโดนปฏิเสธ คุณควรรู้เรื่องนั้นนะครับ
ฉันคิดว่าคุณพูดถูก
ผมบอกคุณว่าเขาพิลึกคนจริงๆ
ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ
คุณยายคนนั้นพูดว่าอะไรบางอย่างหวานๆ จะทำให้ดีขึ้น
อ้อ
ใช่ครับ
คุณยายคนนั้นไม่เคยผิดเลย
ท่านทำให้ผมหวนนึกถึงคุณยายที่ ตายไปแล้วของผม
คุณอยากจะเจอท่านบ้างไหมล่ะครับ
ได้ค่ะ
จริงเหรอครับ
อืม
เธอไม่ปรารถนาจะเห็นผมอีก
มันเหมือนว่าเธอกำลังคาดหวัง
เธอพยายามจะปรับตัวกับการเป็นคนตาบอด
เธอจะไม่ยอมรับความช่วยเหลือของผม
เธอพยายามจะทำทุกอย่างตามลำพัง
แม้ว่ามันน่าโมโหและท้อแท้..
ขอให้อดทนและเฝ้าดูเธอนะครับ
คุณตำหนิหรือบังคับเธอไม่ได้
และถ้าเธอ..
พยายามจะทำเรื่องต่างๆ เอง
อย่าฝืนช่วยเธอ
แค่เฝ้าดูเธอนะครับ
ถ้าเธอพยายามจะปรับตัวต่อวิถีชีวิตตามปกติ..
ช่วยเหลือเธอให้สูดอากาศบริสุทธิ์..
และรวบรวมกิจกรรมในชีวิตของเธอ มันจะช่วยเรื่องอาการนอนไม่หลับและ ความหดหู่นะครับ
คิมวูชอล..
ถ่ายรูปพวกเราตอนพบกัน..
และ..
ความเกี่ยวข้องของอัยการคังถูกเปิดเผยแล้วครับ
อะไรนะ
ยิ่งไปกว่านั้น ผมคิดว่าเขามีหลักฐานเพิ่มเติม
ผมจำเป็นต้องจัดการให้ดีในครั้งนี้
จีวุนรู้ทุกอย่าง
เขาอยากจะสารภาพ
ถ้าอะไรก็ตามจะเกิดขึ้น ฉันจะไม่สามารถหยุดเขาได้
มันจะเลวร้าย ถ้าเขาสารภาพต่อชามินซู
คุณต้องหยุดคุณหมอคังนะครับ.. รองผู้อำนวยการ
ถ้าจีวุน..
บอกความจริงกับใครก็ตาม..
อะไรจะเกิดขึ้น
ไม่มีหลักฐานที่พิสูจน์ว่าคุณจีวุนเป็น คนขับรถคันนั้น
อย่างไรก็ตาม..
ถ้าคำสั่งของคุณถูกเปิดเผย..
เมื่อเรื่องนี้หลุดออกไป ครอบครัวของฉันจะถูกทำลาย
ผิดหรือไม่ผิดจะไม่สำคัญ
มันเหมือนกับจีวุน
เรื่องนี้จะทิ้งคราบในชีวิตของเขา ที่ไม่สามารถลบออกได้
ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น..
กรุณาหยุดพฤติกรรมบ้าระห่ำของ คุณหมอคังเถอะครับ
ผมจะจัดการที่เหลือเอง
สวัสดีครับ
คุณแม่เป็นอะไรครับ
ไม่มีใครจะเจ็บปวดตราบเท่าที่ลูกเก็บเงียบ
คุณพ่อและซูวานไม่พอเหรอครับ ใครกันอีกล่ะครับ
คุณแม่จะทำถึงไหน
คุณแม่
ได้โปรด
ผมไม่รู้ว่าคุณแม่กำลังคิดอะไร
แต่คุณแม่ต้องหยุดนะครับ
ผมไม่สามารถยอมให้..
ใครก็ตามเจ็บปวดอีก
มันไม่ใช่ธุระของลูก
มันจะไม่ใช่ธุระของผมได้อย่างไรล่ะครับ ในเมื่อคุณแม่เอาแต่ทำความผิดเพราะผม
ถ้าคุณแม่คิดถึงมัน..
ทุกอย่างที่คุณแม่ทำ..
คือความผิดของผม
ลูกคิดอะไรอยู่น่ะ
ถ้าใครบางคนทำความผิด..
พวกเขาต้องถูกลงโทษ
จีวุน
คุณแม่
ถ้าคุณแม่รักผมจริงๆ..
หยุดตรงนี้เถอะครับ
ผมขอร้องคุณแม่นะครับ
พี่คะ
ฮเยจู
พี่คะ
อะไรน่ะคะ
ฮเยจู
พี่ทำแบบนี้ได้อย่างไร
พี่ขอโทษ
พี่ขอโทษที่เธอเห็นพี่แบบนี้
มองเห็นอีกครั้งนะคะ ถ้าพี่เสียใจจริงๆ
หยุดเจ็บปวดนะคะพี่
เธอจะทำได้เร็วๆ นี้
ไม่ต้องห่วงนะ..ฮเยจู
เดี๋ยวนะคะ
มันคือสีม่วง
สีโปรดของพี่
ฉันจะ..
ถักเสื้อหนาวให้พี่ด้วยสิ่งนี้นะคะ
ฮเยจู
เมื่อมันเสร็จและพี่ใส่มัน..
พี่ต้องกลับมาเป็นปกตินะคะ
สัญญากับฉันนะคะ
คุณหมอคัง..
ฮัลโหล..911 ใช่ไหมครับ มันมีอุบัติเหตุ คนโดนรถชนครับ
เร็วเข้านะครับ
คุณหมอคัง..
ชามินซู
ครับ..นักสืบชา
ฮัลโหล
พูดสิครับ..นักสืบชา ฮัลโหล
ค่ะ..คุณหมอคัง
ครับ
เกิดอะไรเหรอครับ
คุณรู้ว่าฉันทำงานในแผนกจราจร
ฉันเพิ่งเห็นใครบางคนโดนรถชนต่อหน้าฉัน ฉันจิตหลุดนิดหน่อยน่ะค่ะ
อุบัติเหตุเหรอครับ
คนถูกรถชนเหรอครับ
คุณเป็นอะไรไหมครับ..นักสืบชา
ค่ะ..ฉันไม่เป็นอะไร
ขอโทษนะคะ..คุณหมอคัง ฉันต้องไปแล้ว
ครับ
สวัสดีครับ
ฮัลโหล..911 เหรอครับ
ฮัลโหล
พูดสิครับ..นักสืบชา ฮัลโหล
อุบัติเหตุ..คนถูกรถชนครับ
โอกาสของเสียงที่เข้าคู่กันมีประมาณ 96%
จากสภาพความเป็นจริงแล้ว..
คุณบอกได้ว่าคือคนเดียวกันครับ
ฉันยังไม่รู้ว่าคนขับรถคือใคร
มันอาจไม่ใช่คุณหมอคัง
อ้อ..หัวหน้า
ทำไมคุณถึงโทรมาล่ะ
หา
คุณอยากรู้ว่าผมมีอะไรน่ะเหรอ
ผมคิดว่าพวกเราจะต้องพบกัน
ที่ไหน
ที่นั่นน่ะเหรอ ตกลง
เดี๋ยวครับ
เมื่อพวกเราพบกัน..
เราคุยเรื่องการเกษียณของผม อย่างจริงจังเถอะ
โอเค
ครับ
เขาคว้าเหยื่อแล้ว
ทำไมเขาอยากจะพบกันที่นี่
ฉันเดาว่าที่นี่จะเงียบพอให้ฉันโดนฟาดหัว
ผมเกือบจะถึงแล้ว
คุณอยู่ที่ไหน
ข้ามถนนน่ะเหรอ
โอเค
แล้วคุณอยู่ที่ไหนล่ะ
มินซู
เธอเป็นอะไรไหม
รุ่นพี่
ไอ้สารเลว
ไอ้สารเลว..ไอ้สารเลว
คุณเรียกว่าอีเวนท์น่ะเหรอ
ปล่อย
นี่..
ฉันไม่รู้ว่ามันจะใหญ่โตขนาดนี้
คุณจะทำอย่างไรถ้าฉันไม่ช่วยคุณน่ะ
เธอรู้ว่าฉันอายุยืน
เฮ้ย..
นายเป็นคนที่เปิดหัวของฉันใช่ไหม
ว่าแต่..
พวกเรามีหลักฐานแล้ว
ดีมาก
ไป
เราปิดกันเถอะ
โอ๊ย
เธอสาวเกินไปที่จะเป็นแบบนั้น..
ไปกันเถอะ
โอ๊ย
ค่ะ
อัยการคังไม่รับสายของเราเรื่องสถานการณ์ ในตอนนี้
อะไรนะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นแล้ว ผมจะไม่ลงไปคนเดียว
รองผู้อำนวยการ..
คุณน่าจะติดต่ออัยการคังและจัดการมัน
คุณทำอะไร
คิมยองนัก
ในข้อหาช่วยเหลือและยุยงให้ทำลายหลักฐาน ฆาตกรรมและขัดขวางการทำงานของเจ้าพนักงาน..
อะไรอีกน่ะ
หลายเหตุผล..
คุณอยู่ภายใต้การจับกุม
เฮ้ย..
อย่าทำให้รุ่นพี่ของคุณลำบากใจ แค่ยอมเถอะ
ฉันควรอ่านสิทธิมิแรนด้าให้คุณฟังไหมคะ
คุณแม่
คุณแม่ทำอะไรครับ
จีวุน
ลูกจะต้องไปออสเตรเลีย
หา
โรงพยาบาลในเมลเบิร์น
ลูกต้องไปที่นั่นสักพักหนึ่ง
ทำไมถึงกระทันหันล่ะครับ
ทำในสิ่งที่แม่บอก ถ้าลูกไม่อยากเห็นแม่ตาย
อะไรอีกล่ะครับ
ได้โปรด..จีวุน
อย่าถามคำถามเลย แค่ทำตามที่แม่พูด
ได้โปรด
แม่ขอร้อง
ตกลงครับ
ผมจะทำตามที่คุณแม่บอก
จริงเหรอ
ครับ
ใจเย็นนะครับ
ผมจะเก็บของ
ผมจะไปคนเดียว
ไม่ต้องห่วงนะครับ
โทรหาแม่เมื่อลูกถึงที่นั่นแล้ว
นักสืบชา
คังจีวุุนนะครับ
ผมขอร้อง
ผมอยากจะ..
สารภาพกับคุณนะครับ..นักสืบชา
12 ปีก่อน..
คนขับรถที่ชน..
แม่ของปาร์คดงจู..คุณยูจองฮวา..
คือผม
วันที่ 28 มิถุนายน 2002 ในตอนเช้าตรู่..
สี่แยกเซวอนดง..
ผมชนผู้หญิงคนหนึ่ง..
ที่ขี่รถจักรยาน
ผมกลัวมาก
ผมทิ้งเธอไว้ข้างถนน..
และหนีไป
โชคดีที่คุณยูจองฮวาถูกพาไปโรงพยาบาล
ผู้อำนวยการยุนช่วยชีวิตเธอในการผ่าตัด
ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น..
เธอน่าจะดีขึ้น
ปาร์คดงจู..
ซูวาน..
และผู้อำนวยการ..
คิดว่าเรื่องนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
ในขณะที่คุณยูจองฮวาพักฟื้น จากการผ่าตัด..
ผู้อำนวยการยุนถอดหน้ากากอ๊อกซิเจน ของเธอและก็ตั้งใจฆ่าเธอ
เพื่อจะคืนการมองเห็นให้กับซูวาน
อย่างไรก็ตาม..
เรื่องนั้นไม่ใช่ความจริง
ในขณะที่เธอพักฟื้น..
ผู้อำนวยการไม่ใช่คนฆ่าเธอ
ใครบางคนฆ่าเธอ..
ด้วยการฉีดยาหยุดหายใจ
คุณหมอคัง
คุณพูดอะไรน่ะ
ใครฉีดยาหยุดหายใจให้กับเธอ
ผมเองครับ
คุณหมอคัง..
คุณกำลังสารภาพความผิดในข้อหา ฆาตกรรมแทนที่จะชนแล้วหนี
คุณพูดจริงเหรอคะ
สัญญาณชีพของคุณยูจองฮวาเสื่อมลง อย่างรวดเร็ว
เธอเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวทันที
เพราะการฉีดยา..
การฉีดยาหยุดหายใจ..
จะไม่ปรากฎในการชันสูตร
ไม่พบร่องรอยอะไร
ฉันคิดว่าคุณอาจจะก่อให้เกิดอุบัติเหตุ
แต่..
มันคือความผิดของผมทั้งนั้น
ผมก่อให้เกิดอุบัติเหตุ..
และเพื่อจะปกปิด..
ผมฆ่าผู้เคราะห์ร้าย
แรงจูงใจ..
และสถานการณ์
ทั้งหมดคือ..
ควาจริงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้
คังจีวุน..
คุณอยู่ภายใต้การจับกุมในข้อหา ฆาตกรรมยูจองฮวา
ทั้งหมด..
อะไรครับ
ผมขอโทษ
มันฟังไม่เข้าท่า
คุณไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ..คุณหมอคัง
คุณหมอคัง..
ไม่
ทำไมคุณแม่อยู่ที่นี่ล่ะครับ
ทั้งหมดคือเรื่องโกหก
ทุกอย่างที่เขาพูดคือคำโกหก
ฉันทำเอง
คุณแม่
เพื่อจะปกปิดความผิดของจีวุน..
เพื่อจะหลีกเลี่ยงจากการฟื้นของยูจองฮวา..
ฉันฆ่าเธอ
คุณจะรู้ความจริงถ้าคุณถามหัวหน้า
มันจะพิสูจน์ว่าจีวุนของฉันไม่ได้ฆ่าเธอ
คุณแม่
จีวุน
ลูกไม่ได้ทำ
ทำไมล่ะ
จีวุน
จีวุน..ไม่ใช่ลูก
คังจีวุน..ไม่ใช่ลูก
ไม่ใช่ลูก
ไม่ใช่ลูกน่ะ..จีวุน
ไม่ใช่ลูก
คุณจะกลับแล้วเหรอ
ผมไม่สามารถโดนลงโทษ ตามความตั้งใจของผมได้
นั่นคือกฎหมาย
นั่นคือวิธีการทำงานของข้อกำหนด ในพระราชบัญญัติ
ผมไม่รู้อะไรมากเรื่องกฎหมาย
แต่สำหรับผม..
การลงโทษสำหรับความผิดครั้งนี้..
จะคงอยู่ตลอดชีวิต
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ผมขอโทษด้วยนะครับ
การสอบสวนเพิ่มเติมพิสูจน์คำสารภาพ ของคุณแม่ของคุณจีวุน
คุณหมอคังคือคนขับรถในคดีชนแล้วหนี
เพื่อจะป้องกันจากการถูกจับกุมตัวของ คุณจีวุนหลังจากแม่ของคุณฟื้น
เธอฉีดยาหยุดหายใจ
หัวหน้าได้รับคำสั่งจากอัยการคัง.. คุณพ่อของคุณจีวุน
เขากำจัดพยานและหลักฐานทั้งหมด
เขาไม่สามารถหยุดการสืบสวนของ รุ่นพี่ได้..
ดังนั้นเขาไล่ออกหลังจากกล่าวหาเขา
เรื่องไร้สาระทั้งหมด..
คือความจริงเหรอครับ
ฉันเดาว่ามันเป็นอะไรบางอย่างใหญ่โต ในระหว่างการสืบสวนของฉัน..
แต่มันทำให้ฉันตกใจเหมือนกัน
คุณหมอคังไม่รู้เรื่องเหมือนกันค่ะ
เขใช้ชีวิตกับการคิดว่าคนที่เขาชนจน บาดเจ็บเล็กน้อยไม่ใช่แม่ของคุณ
รองผู้อำนวยการ..
เธออยู่ที่ไหนเหรอครับ
คุณทำได้อย่างไร
คุณเป็นหมอและแม่
คุณทำเรื่องน่ากลัวแบบนั้น..
และใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ได้อย่างไร
ผมคิดว่าผู้อำนวยการ..
ฆ่าแม่ของผม
ผู้อำนวยการ..
คิดอย่างนั้นจนกระทั่งวันที่เขาตายเหมือนกัน
อะไรคือความแตกต่างระหว่าง ผู้อำนวยการยุนและฉัน
เพื่อเห็นแก่ลูกของเขา..
เขาเต็มใจฆ่าใครบางคนเหมือนฉัน
รองผู้อำนวยการ..
ฉันไม่แน่ใจ
ถ้าฉันสามารถย้อนกลับไปใน ช่วงเวลานั้นได้..
ฉันจะเลือกไม่เหมือนเดิมหรือเปล่า
หัวใจของพ่อแม่..
หัวใจของแม่เป็นแบบนั้น
ถ้าแม่ของคุณเป็นอย่างฉัน..
เธอน่าจะเข้าใจ
ไม่ครับ
อย่าพูดถึงแม่ของผมด้วยปากของคุณ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ท่านสอนผมเกี่ยวกับ หัวใจของพ่อแม่ หัวใจของแม่..
มันเป็นไปไม่ได้
แม่ของผม..
ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นเมื่อผมคิดถึงท่าน
ท่านให้ความเข้มแข็งกับผมเพื่อจะใช้ชีวิต..
และอ้อมแขนเพื่อให้กลับคืนมา
ความรักของแม่ต่อผม..
หมายถึงผมดีใจที่ผมเกิดมาไม่ว่า มันจะลำบากแค่ไหนก็ตาม
ผมรู้สึกขอบคุณและมีความสุข
มันช่วยให้ผมอดทน มันเป็นเหมือนแสงสว่าง
ความรักของคุณ..
คุณคิดว่ามันมีความหมายอะไรต่อ คุณหมอคังเหรอครับ
เมื่อเขาคิดถึงคุณ..
คุณคิดว่เขาจะรู้สึกยินดี..
และมีความสุขกับความรักของคุณ หรือเปล่า
แม่ของผม..
น้องสาวของผมและผม..
ซูวาน..
และผู้อำนวยการ..
คุณควรรู้สึกขอโทษกับพวกเราทุกคน
อย่างไรก็ตามคนที่คุณควรรู้สึกขอโทษ มากที่สุด..
คือคุณหมอคังจีวุน
ซูวาน
ผู้อำนวยการ..
ฉันคิดว่าฉันยกโทษให้ท่านได้แล้ว
คุณพ่อจะไม่คาดหวังให้นายยกโทษให้หรอก
ซูวาน
มันยังผิดอยู่ดี
แม้ว่า..
แม้ว่าดงจูยกโทษให้คุณพ่อ แต่หนูทำไม่ได้
ซูวาน
จนกระทั่งวันที่หนูตาย..
หนูยกโทษให้คุณพ่อไม่ได้
หนูจะไม่ยกโทษให้คุณพ่อ
หนูขอโทษค่ะคุณพ่อ
หนูขอโทษ..
หนูขอโทษค่ะคุณพ่อ
ลูกชายที่น่าทึ่งของฉันในวันจบการศึกษา ของเขา..6/5/2010
ผมมีความหมายอะไร..
กับผู้อำนวยการเหรอครับ
ผมเป็นลูกชายแบบไหน
ลูกชายที่น่าทึ่งของฉันในวันจบการศึกษา ของเขา..
คุณพ่อ
ลูกชายที่น่าทึ่งของฉันในวันจบการศึกษา ของเขา..
ผมอยากจะขอโทษอีกครั้ง
ผมไม่มีอะไรจะพูด..
เกี่ยวกับแม่ของคุณ
สิ่งที่แม่ของผมทำ..
เป็นความผิดของผม
เกลียดและสาปแช่งของผมแทนนะครับ
บอกตามตรง..
ผมยังไม่เชื่อว่าคนขับรถคือคุณ
มันยังทำให้ผมตกใจและโมโห
รองผู้อำนวยการจะยิ่งกว่านั้น
ผมเข้าใจครับ
ผมรู้ว่ามันต้องลำบากแค่ไหน..
ที่คุณจะเผชิญหน้ากับผมในตอนนี้
ผมจะพูดตรงๆ
ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ แต่..
ผมมีเรื่องขอร้องที่ยากกับคุณนะครับ
กรุณาครอบครอง..
โรงพยาบาลของเรานะครับ
หา
เหมือนคุณพ่อ ผม..
ต้องการให้คุณครอบครองเหมือนกัน นะครับ..ดีแลน
ใครบางคนอย่างผม..
ไม่มีสิทธิจะครอบครองโรงพยาบาล
สักพักหนึ่ง..
ผมจะออกจากที่นี่
ซูวาน..
ผมจะไม่ห่วงเพราะคุณอยู่กับเธอ
ความรู้สึกสำนึกผิดของผม..
ผมจะอยู่กับมันตลอดชีวิตของผม
ถึง..ซูวาน
เธอจะไม่ถามเหรอว่าพวกเราจะไปไหน
ครั้งนี้..
พวกเราจะตามหายุนซูวาน
ฉันคิดว่ามันคือแถวนี้
เธอร้องเหมือนนกกระจอก
ฉันคิดว่าฉันพลัดหลงกับเธอแถวนี้
นั่นเป็นสิ่งที่คุณหมอพูด
เธอจะรู้สึกหมดแรงและอ่อนแอ..
เนื่องจากความผิด..
เธอจะรู้สึกละอายแก่ใจ
แต่ฉันรู้
เธอเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง
เธอเข้มแข็งกว่าความเสียใจหรือ ความเจ็บปวด
ซูวาน
พวกเรา..
มีประสบการณ์..
เรื่องที่ไม่ธรรมดา
มันไม่ใช่ความผิดของเรา
ฉันจะรอ
ฉันจะเดินช้าๆ
สิ่งสำคัญคือว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน
ความเร็วจะไม่สำคัญ
ซูวาน
ฉันอยากจะอ่านอะไรให้เธอฟัง
ใครบางคนที่สำคัญกับพวกเรามาก ทิ้งสิ่งนี้้เอาไว้ให้เธอ
ฉันหวังว่าเธอจะอ่านมันได้เอง
แต่เพราะเธอยังอ่านไม่ได้
ฉันอยากให้เธอได้ยินมันให้เร็วที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้
ฉันจะอ่านให้เธอฟัง
เรื่องนั้นจะใช้ได้หรือเปล่า
ซูวาน..
ลูกสาวของพ่อ..
วันที่มีความสุขในชีวิตของพ่อ..
คือตอนที่พ่อพบลูก
เมื่อพ่อสัมผัสมือที่เล็กของลูกในวันนั้น..
ชีวิตของพ่อเปลี่ยนไปจากผู้ชายที่ชื่อ ยุนแจบัมเป็นคุณพ่อยุนแจบัม
ซูวาน..
ทางเลือกมาพร้อมกับความรับผิดชอบ
ทางเลือกที่พวกเราทำ..
กำหนดพวกเรา
การตัดสินใจผิดพลาดของพ่อ..
ช่วงเวลาที่พ่อเสียใจในความเป็นคนคือ..
ตอนที่พ่อพบกับแม่ของดงจู..
และเห็นการตัดสินใจของยูจองฮวา
พ่อคิดว่าดงจูเป็นคนใจดี เขา..
เพราะเขามาจากแม่แบบนั้น
ดงจู..
พ่อไม่รู้ว่าลูกจะเชื่อพ่อหรือเปล่า แต่..
ผมมารักดงจู
ทำให้เขาเรียกพ่อว่าพ่อ..
เป็นเวลา 12 ปีที่ผ่านมา..
คือความเจ็บปวด..
แต่มีความสุขในเวลาเดียวกัน
พ่อขอโทษ..
พ่อทำให้ลูกทั้งคู่เจ็บปวด
ซูวาน..
ลูกสาวที่น่ารักของพ่อ
ซูวาน..
พ่อรู้ว่ามันเป็นคำขอร้องครั้งสุดท้ายที่ เห็นแก่ตัวของพ่อ
แต่พ่อหวังถึง..
ความสุขของลูกและดงจู
พ่อจะใช้เวลาตลอดไปกับการขอร้อง แม่ของดงจูให้ยกโทษ
ฉันจะทำอย่างนั้น
ฉันจะจูบเธอ
ซูวาน..ได้โปรด
ได้โปรดกลับมาเถอะ
เธอไม่อยากเห็นฉันเหรอ
เธอไม่อยากแตะต้องฉันเหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนจะตาย
ฉันอยากจะมองดวงตาของเธอ จูบเธอและแตะต้องเธออย่างมาก
มองฉันสิ
มองดูฉัน..มองดูฉันสิ..ยุนซูวาน
คุณพ่อ
ซูวาน
เย้
ซูวานของพ่อ
ลูกเจอพ่อแล้ว
ว้าว
ลูกคนสวยของพ่อ
จ้ะ
คุณพ่อ
ถึง..ดงจู
ซูวาน
ยุนซูวาน
ซูวาน
เธออยู่ไหน
ซูวาน
ยุนซูวาน